Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

اخبار

33 سال با خانه بدوشان جیپسی کینگز
سال گذشته، داستان اجرای کنسرت گروه مشهور جیپسی کینگز در ایران را خیلی‌ها با یک لبخند بدرقه کردند؛ خبری که از اساس، شایعه و بی‌اعتبار به نظر می‌رسید و همین موضوع باعث تهیه این گزارش اختصاصی شد. ...



نکته عجیب این داستان، پیگیری‌های یک مدیر دولتی و مصاحبه‌های دامنه‌دار او از بابت حضور قطعی گروه جیپسی کینگز در ایران بود که البته بعد مدتی، یک پسوند فــــمیلی هم به آن اضافه شد.

در عصر ارتباطات که هر نوجوانی می‌تواند با مراجعه به وب‌سایت خواننده‌ها و گروه‌های مطرح موسیقی، در جریان برنامه‌های آنها قرار گیرد، پخش یک خبر غلط از سفر یک گروه مشهور پاپ به ایران و اصرار بر اجرای قطعی آنها، قابل بحث و انتقاد است.

دوستان! لطفاً دقیقه‌ای قدم به دنیای نت بگذارید، وب سایت http://www.gipsykings.com را سرچ کنید، روی صفحه اصلی آپشن Tour را انتخاب و کلیک کنید... شما ظرف مدت کمتر از یک دقیقه می‌توانید برنامه کامل تور اجراهای بین‌المللی گروه جیپسی کینگز را از ماه آوریل تا اکتبر 2015 ملاحظه نمایید که با تمامی جزئیات نظیر شهر میزبان، سالن اجرا، خرید اینترنتی بلیط و... درج شده است. تحت این شرایط، دیگر شایعه سفر جیپسی کینگز به تهران دیگر چه معنا و اعتباری دارد؟

از تغییر نام گروه اصلی و پیش کشیدن نامی مشابه با پسوند فــــمیلی هم بعنوان یک فرار رو به جلو تعبیر می‌شود که اصل خبر را که بار تبلیغی بسیاری داشت، زیر سؤال می‌برد. مثل اینکه همه‌ی دوستداران موسیقی ایران را به کنسرت استاد شهرام ناظری دعوت کنیم و شب اجرا، حافظ برایمان بخواند!

جایگاه همه‌ی هنرمندان ارزشمند و قابل احترام است، اما وقتی شما نام یک فرد یا گروه را می‌برید و با اصرار از اجرای آنها در تهران دم می‌زنید، مردم فقط پیگیر همان اسم می‌شوند، نه اسامی مشابه و هم خانواده! ضمن اینکه همه‌ی گروه جیپسی کینگز در دو نام خلاصه می شود: نیکولاس ره‌یس خواننده اصلی و تونینو بالیاردو نوازنده لید گیتار گروه که بدون آنها، اجرای بقیه براداران یک شوخی به حساب می‌آید.

جالب اینجاست که اواخر کار، واژه‌ی اجرای آنها در تهران هم تغییر یافته بود و گویا از اعضای این خانواده محترم برای اجرای یک جُنگ دعوت بعمل آمده است، نه یک کنسرت موسیقی!

بهرحال انتشار خبر جعلی سفر گروه جیپسی کینگز به تهران بهانه‌ای شد تا نگاهی به فعالیت‌های این گروه پُرطرفدار طی 33 سال حضور در جمع بزرگان جهانی موسیقی فلامنکو داشته باشیم.

* جیپسی کینگز   GIPSY KINGS

اعضای این گروه شامل برادران ره‌یس Reyes و بالیاردو Baliardo است که با یکدیگر نسبت فامیلی دارند و به گفته خودشان از دانش موسیقی آکادمیک هم بی‌اطلاع هستند! موسیقی این گروه با آواز استثنایی «نیکلاس ره‌یس» به عنوان خواننده اصلی و نوازندگی شگفت‌انگیز «تونینو بالیاردو» با ترکیبی از سازهای مختلف آمیخته شده است؛ با اینحال سبک آنها همواره دارای برداشتی آزاد از فضای موسیقی فلامنکو بوده است.

* اعضای گروه:

نیکولاس ره‌یس: لیدر گروه؛ خواننده

تونینو بالیاردو: نوازنده لید گیتار

فرانسوا کانوت ره‌یس: نوازنده گیتار و بک‌وکال

پاول ره‌یس: نوازنده گیتار و بک‌وکال

پاکو بالیاردو: نوازنده گیتار

دیه‌گو بالیاردو: نوازنده گیتار

پاتچایی ره‌یس: نوازنده گیتار، بک‌وکال

آندره ره‌یس: نوازنده گیتار، بک‌وکال

چیکو بوچیکی دیگر عضو جیپسی کینگز بود که بعد از آلبوم Mosaïque از این گروه جدا شد.

* آلبوم‌ها

1982: Allegria

1983: Luna de Fuego

1988: Gipsy Kings

1989: Mosaïque

1991: Este Mundo نامزد جایزه گرمی (بهترین آلبوم موسیقی جهانی Best World Music Album)

1993: Love and Liberté برنده جایزه گرمی لاتین در شاخه بهترین آلبوم پاپ سال و نامزد جایزه گرمی (بهترین آلبوم موسیقی جهانی Best World Music Album)

1995: Estrellas

1996: Tierra Gitana نامزد جایزه گرمی (بهترین آلبوم موسیقی جهانی Best World Music Album)

1997: Compas نامزد جایزه گرمی (بهترین آلبوم موسیقی جهانی Best World Music Album)

2001: Somos Gitanos

2004: Roots

2006: Pasajero

2013: Savor Flamenco برنده جایزه گرمی (بهترین آلبوم موسیقی جهانی Best World Music Album)

- آلبوم‌های تلفیقی:

1990: Allegria (US Version)

1994: Greatest Hits

1995: The Best of the Gipsy Kings

1996: Love Songs

1998: Cantos de Amor

1999-2000: Volaré! The Very Best of the Gipsy Kings

و دوباره جیپسی کینگز...

گروه «جیپسی کینگز» از پیوستن دو گروه کوچک موسیقی دوره‌گرد در جنوب فرانسه (و نه در اسپانیا) در دهه هفتاد میلادی به وجود آمد. «خوزه ره‌یس» پدر گروه اول یعنی برادران «ره‌یس» که عنوان «کینگز» ترجمه انگلیسی نام فامیل‌شان است [ره‌یس به اسپانیائی یعنی شاهان یا همان لغت کینگز به انگلیسی]، خواننده‌ی دوره‌گرد محبوبی در منطقه «مون‌پولیه» در جنوب فرانسه بود که یک تهیه‌کننده آمریکائی او را برای کنسرتی به نیویورک برد و اولین صفحه ترانه‌هایش را منتشر کرد.

پس از مرگ خوزه، پنج پسر او که استعداد غریبی به‌ویژه در آوازخوانی داشتند، با برادران «بالیاردو» که در گیتارنوازی قدرت چشمگیری داشتند و با همدیگر فامیل بودند، گروهی را تشگیل دادند که بعدها «جیپسی کینگز» خوانده شد.

نیکولاس درباره آن روزها می‌گوید: «دوران کودکی‌مان سرشار از شگفتی بود. وقتی پدرانمان روی صحنه می‌خواندند و مردمی را می‌دیدیم که تا نیمه‌های شب دور آن‌ها جمع می‌شدند و فریاد می‌زدند، سخت هیجان‌زده می‌شدیم. ما می‌خواستیم مثل آن‌ها باشیم و خیلی سعی کردیم؛ سیم‌های زیادی پاره کردیم و دکمه‌های کیبورد زیادی را شکستیم تا آموختیم و حالا ما همان بچه‌ها هستیم...»

کارلوس آربلوس در کتابش «فلامنکو به روایتی ساده» درباره این گروه می‌گوید: «جیپسی کینگز بیشترین نقش را در گسترش فلامنکو در جهان بازی کرد؛ اما در عین حال آنها بیشترین سردرگمی را نیز در جهان نسبت به فلامنکو بوجود آورد. این گروه از کولی‌های جنوب فرانسه (و نه منطقه آندلس در جنوب اسپانیا که خاستگاه فلامنکو است) به جایی رسیدند که تنها یکی از آلبوم‌هایشان ده میلیون نسخه به فروش رفت. حضور آنها بر صحنه بسیار هیجان‌انگیز بود، ولی بخشی از توفیق‌شان به یک کمپانی بزرگ بازاریابی مربوط می‌شود که تاکنون هیچ گروهی از آن نصیبی نبرده است!»

در ابتدای کار، نوای گیتار آنها خالی از اشتباه نبود و موجی از ریشخند و تمسخر را بسوی آنها برانگیخت، ولی از آنجا که نوآوری در تمامی عرصه‌ها، مجموعه‌ای از پیام نو، جسارت و پیگیری را می‌طلبد و در گستره هنر افزون بر همه اینها ارتعاش روح آدمی برترین کلام است، جیپسی کینگز بی‌اعتنا به واکنش‌های دلسرد‌کننده نخستین، به فعالیت‌های خود ادامه داد تا آنجا که به عنوان قطبی صاحب سبک در دنیا شناخته شد و بسیاری از هنرمندان به‌نام جهان موسیقی را به ستایش از هنر بدیع خود واداشت.

آوای برادران ره‌یس و بالیاردو با آن لهجه عجیب و کولی‌وار، واگویه‌ی روانی است از عشق نهفته وجود آدمی، عشق به آزادی، عشق به زیستن، عشق به هم نوع و ستایش زیبائی و جلوه‌های گوناگون آن و در نهایت مهرورزی جاودانه به آفریننده تمامی اینها.

نوای روح‌نواز این گروه که برخاسته از هنر جاری و مردمی نژادهای گوناگون فرانسوی، اسپانیائی و آفریقایی است و در فرهنگ چند‌آمیزه‌ی کولی‌ها تجلی یافته، دل‌های مشتاق موسیقی را در جای‌جای جهان به لرزه درآورد و به سادگی دست احساس‌شان را دست در دست هم قرار داد. این چند‌آمیزگی و درون‌مایه غنی فرهنگی را باید یکی از عوامل مهم موفقیت گروه جیبسی کینگز دانست.

* فامیل‌ها

بافت فامیلی این گروه نیز همچون موسیقی آنها ترکیبی ساده و مردمی دارد. آنها چند برادر، پسر عمو و پسر دایی هستند که همدوش هم می‌خوانند و با تک‌نوازی گیتارشان، جهانی را کولی‌وار به وجد می‌آورند.

ریشه‌های تاریخی این گروه را باید در «خوزه ره‌یس» خواننده مشهور فلامنکو جستجو کرد. وی به همراه پسرانش نیکولاس، کنت و پل گروهی بنام ره‌یس‌ها (Los Reyes) را تشکیل داد و مدتها به هنرنمایی پرداخت. سال‌ها بعد پس از مرگ پدر، برادران ره‌یس در یکی از اعیاد سالانه کولی‌ها بصورت نسبتاً اتفاقی برادران مستعد «بالیاردو» که از اقوام خود بودند را ملاقات کردند. از آنجایی که برادران ره‌یس با توجه به تعلیمات پدرشان، بیشتر در آوازخوانی مهارت داشتند تا در نواختن گیتار و بر عکس برادران بالیاردو که تحت‌تاثیر ماتیاس دپلاتاس نوازنده معروف گیتار فلامنکو، در نوازندگی گیتار از قابلیت‌های چشمگیرتری برخوردار بودند، هر دو خانواده مصمم شدند با تشکیل گروهی متحد، مکمل هنر یکدیگر باشند. این گروه که نام جیپسی کینگز را برای خود برگزید، آوازخوان اصلی‌شان «نیکولاس ر‌ه‌یس» پسر خواننده مشهور فلامنکو «خوزه ره‌یس» بود که همراه دیگر خواننده مطرح این سبک «ماتیاس دپلاتاس» در دهه‌های شصت و هفتاد به قله‌های بلند موفقیت دست یافته و میلیون‌ها نسخه از کارهایشان را به فروش رساندند. طی همه سال‌های فعالیت جیبسی کینگز هم آوازه‌خوان‌ها و گیتاریست‌هایی از خانواده ره‌یس (نیکولاس، فرانکو، کانت، پابل و پاچای) و خانواده‌های بالیاردو (دیه‌گو، پاکو و تونینو) در این مسیر هنرنمایی کردند.

* سبک جیپسی کینگز

شاید مشکل بتوان نوع موسیقی این گروه را با معیارهای متداول طبقه‌بندی کرد، زیرا جیپسی کینگز موسیقیی که اصولا محلی-عامی است را با ساز گیتار و بر اساس فلامنکوی سنتی اجرا می‌کنند. نکته اینکه گروه جیپسی گینکز را نمی‌توان اجرا‌کننده موسیقی فلامنکو دانست، بلکه این گروه به‌نوعی در اجرای آهنگ‌ها و قطعات، از موسیقی فلامنکو بخصوص از تکنیک‌هایش بهره گرفته است؛ از طرف دیگر جهت کسب محبوبیت بین‌المللی از سازهای مدرن نیز استفاده کردند.

با این وجود، مشخصه‌های کلی این گروه شامل ریتم یکنواخت که اغلب رومبا است، همخوانی (آوازخوانی چند خواننده بطور همزمان)، استفاده از ساز گیتار به عنوان ساز اصلی، آوازخوانی با لهجه جیتانه (Gitane) که لهجه کولی‌ها و ترکیبی از فرانسوی و اسپانیایی است و پالماس (دست زدن) می‌باشد.

* تکنواز اصلی

تکنواز اصلی گروه تونینو بالیاردو است. تکنوازی‌های او خالق چنان لحظات زیبایی می‌شود که با ظرافت اشعار شعله‌ور می‌گردند. این اشعار اغلب با صدای خش‌دار و پُر از احساس نیکولاس ره‌یس متجلی می‌گردند.

* زندگی کولی‌وار

در خلال دهه 70 بود که اعضای دو خانواده ره‌یس و بالیاردو به‌ روستای کوچکی در شمال فرانسه به نامArles  نقل مکان کردند و گروهی را تشکیل دادند که به سبک کولی‌ها دائماً در حال کوچ بودند و در مناطق مختلف، برای مردم به اجرای برنامه می‌پرداختند.

نیکولاس ره‌یس در این ارتباط می‌گوید: «ما مجبور شدیم تا به یک زندگی کولی‌وار رو بیاوریم چرا که هیچ اجتماعی ما را نمی‌پذیرفت! ما زمانی در یک خانه ساکن شدیم که توانستیم پول کافی بدست بیاوریم. البته باید یادآور شوم که برای اینکه فرزندانمان به مدرسه بروند باید آدرس مشخصی می‌داشتیم، اما وقتی که شما مرتب در حال کوچ هستید نمی‌توانید یک رابطه واقعی و اجتماعی با دیگران داشته باشید.»

* از فرانسه تا فتح جهان

آوازه‌ی جیپسی کینگز خیلی زود از خیابان‌های پاریس فراتر رفت و کل فرانسه را دربرگرفت. آن‌ها خیلی زود توانستند ساختمانی برای خود تدارک ببینند و حمایت تهیه‌کننده مستقلی به نام «ژاکوب تارتا» را برای انتشار آلبوم‌شان جلب کنند. به این ترتیب در سال 1983 اولین آلبوم گروه به نام Allegria  منتشر شد. انتشار این آلبوم در فرانسه با موفقیت روبرو شد، اما در بُعد جهانی نتوانست انتظارات دوستداران موسیقی را  برآورده کند و در واقع آلبوم اول آنها با شکست تجاری بزرگی روبرو شد. پس از این شکست گروه دست به تغییراتی در ریتم و سازهای مورد استفاده زد و همچنین توانست حمایت «فرانسیس لالانی» را برای انتشار آلبوم دوم خود به دست آورد. به این ترتیب آلبوم دوم جیپسی کینگز با نامLuna de Fuego  در سال 1984 روانه بازار شد که با وجود همه تغییرات انجام گرفته، این آلبوم هم وضع بهتری نسبت به آلبوم اول نداشت!

پس از انتشار دو آلبوم ناموفق، گروه به اتفاق فرانسیس و انریکو ماسیاس شروع به اجرای برنامه ده روزه‌ای در شهر پاریس کرد که بازهم مورد استقبال قرار نگرفت؛ اما نوار بدشانسی‌های گروه بالاخره در سال 1986 پاره شد، وقتی که «کلود مارتینز» تهیه‌کننده فرانسوی نمایش آن‌ها در شهرArles  را دید و درخواست کرد که در فستیوال فصلی که همه ساله در شمال فرانسه برگزار می‌شد، شرکت کنند. گروه پذیرفت و همان سال به جشنواره پیوست. پتانسیل بالای تجاری و استعداد نهفته‌ای که در جیپسی کینگز بود، باعث شد که مارتینز نبض گروه را به دست بگیرد. او پس از توافق بر سر پذیرفتن مدیریت مالی و هنری گروه، دست به تغییرات عمده‌ای زد و شروع به مدرنیزه کردن گروه نمود و سبک گروه را با سبک‌های جاز و راک ترکیب کرد.

گروه با چهره جدیدش به استودیو بازگشت و سومین آلبوم خود با نامBamboleo  را ضبط کرد، اما بازهم هیچ تهیه‌کننده‌ای حاضر به پخش آن نشد! لذا مارتینز تصمیم گرفت که آن را در سطح کوچک‌تری در شمال فرانسه منتشر کند. با این ایده Bamboleo خیلی زود وارد کلوب‌های شبانه شد و زبان به زبان بین مردم گشت تا این‌که سراسر پاریس را فرا گرفت و رادیو فرانسه هم اقدام به پخش این ترانه کرد و کم‌کم پرفروش‌ترین آهنگ تابستان فرانسه شد. این شد که در سال 1987 هزاران نفر از طرفداران گروه در پاریس گرد هم آمدند تا شاهد هنرنمایی آن‌ها باشند. سال 1988 گروه اولین حضور خود را در بازارهای جهانی جشن گرفت.

نیکولاس ره‌یس در تشریح این موفقیت می‌گوید: «کاملاً غیرمنتظره بود، اما همانی بود که آرزو داشتیم باشد. اولش از روبرو شدن با آن دنیای بیرون کمی نگران بودیم، از این گذشته ما می‌ترسیدیم آن‌ها پاسپورت ما را بگیرند و اجازه بازگشت به خانه را به ما ندهند! اما حالا این زندگی ماست، اسب‌ها جای خود را به ماشین‌ها داده‌اند و ما به جاهای مختلفی سفر می‌کنیم و با مسائل اجتماعی، ادارات بیمه، مالیات و وکلا درگیریم. هر چند که کنار خانواده‌هایمان نیستیم، اما آن‌ها هدایای ما هستند...»

در حالی‌که گروه در پشت صحنه، درگیری‌های مختلفی با تهیه‌کنندگان داشت اما همچنان سی‌دی‌های آن‌ها فروش بالایی به دست می‌آورد و جایگاه گروه در بسیاری از جداول پرفروش‌ها تثبیت می‌شد. در همین زمان‌ها یکی از پسرعموها که شایعات زیادی در مورد او وجود داشت، مجبور به ترک گروه شد. او به کمک برادرانش گروه دیگری را تاسیس کرد که به سبک و سیاق فولکلوریک ادامه کار می‌دادند. البته بر سر اسم گروه جیپسی کینگز بین دو گروه درگیری‌های مختلفی روی داد تا بالاخره در سال 1995 و با رای دادگاه به نفع گروه اصلی(!) خاتمه یافت.

نیکولاس ره‌یس در وصف آن روزها می‌گوید: «بدبختی‌های زندگی ما باعث شد که همه کنار هم جمع شویم تا بتوانیم از پس دردها و رنج‌هایمان برآییم. زبان گفتاری و نوشتاری که در مدارس یادمان می‌دادند برای ما گیج‌کننده بود؛ از این رو ما به ادبیات شفاهی روی آوردیم و امروز ترانه‌های ما بیان‌کننده تاریخ و فرهنگ ماست. جوامع بسته از دنیای مدرن دور می‌مانند. امروز هر کسی که به سن نوجوانی می‌رسد، یک تلفن همراه دارد یا می‌تواند در اینترنت با هر کس دیگری گفتگو کند؛ چیزی که ما در آن روزگار نداشتیم؛ اما حالا کودکان ما نیز می‌توانند این چنین باشند...»

پس از برگزاری چندین کنسرت بزرگ در آمریکا، اروپا و بخصوص مسکو، سومین آلبوم گروه به نامEstellas  منتشر شد که در سطح جهانی با تحسین مواجه شد. یکسال بعد آلبوم‌های بعدی جیپسی کینگز هم با عناوین Tierra Gita na وCamps  منتشر و با استقبال همراه شدند  

با ادامه موفقیت‌ها، آن‌ها به مدت 10 سال در صدر جدول پرفروش‌ترین‌های جهان قرار گرفتند. خانه‌بدوشان جیپسی کینگز پس از بازگشت به خانه در سال 2004 آلبومRoots  را که در یک خانه قدیمی در فرانسه تهیه شده بود، روانه بازار کردند. این آلبوم نشانه‌ی بازگشت آن‌ها به ریشه‌های اصیل خانوادگی و قومی بود. نیکلاس ره‌یس در جواب تاثیر خانواده در زندگیش می‌گوید: «ما مرتب در حال سفر بودیم اما هرگز دور از خانواده نبودیم. مادرم می‌خواست هر روز ما و خانواده‌اش را ببیند و ما همه به او نیاز داشتیم. او بهترین آشپز دنیا بود... و اما برای میلیون‌ها طرفداری که ترانه‌های ما را گرفتند و گوش دادند، می‌گویم: همه شما را دوست داریم...»

آلبوم Pasajero نیز در سال 2006 منتشر شد که دامنه موفقیت‌های این گروه موفق را استمرار بخشید.

جیپسی کینگز پس از 7 سال سکوت و کم‌کاری، در سال 2013 با آلبوم Savor Flamenco بازگشت موفقی به صحنه داشت و موفق شد تا در رشته بهترین آلبوم موسیقی جهانی یا همان Best World Music Album برنده جایزه گـــرمی شود.

تور کنسرت‌های بزرگ گروه در همه نقاط جهان نیز از سر گرفته شد و طی یکسال اخیر هم جیپسی کینگز در بسیاری از شهرهای دنیا برنامه دارد؛ شهرهایی نظیر سیدنی، ملبورن، آدلاید، لاس وگاس، فونیکس، توسکانی، هیوستن، سان آنتونیو، هالیوود، سن پترزبورگ، دیترویت، میلواکی، لندن، آکسفورد، آتلانتا، نشویل، دنور، آلبوکرک، کالیاری، ادمونتون، ریچموند، پورتلند، لوس آنجلس، سن دیه‌گو، نیویورک، وین، پاریس و...

همانطور که در این گزارش ملاحظه می‌کنید، نامی از اجرای گروه در شهر تهران نیامده است!

ده قطعه برتر گروه جیپسی کینگز

GIPSY KINGS TOP 10

1. A Mi Manera

2. Bambolea

3. Bem, Bem, Maria

4. Trista Pena

5. No Volvere (Amor Mio)

6. Un Amor

8. Djobi Djoba

9. Caminando Por La Calle

10. Tu Quieres Volver

تاریخ درج خبر: 4 فروردین 95





شما هم نظر بدهید

Your IP: 54.226.209.201 شهر: نام و نام خانوادگي:



تمامی حقوق این پایگاه محفوظ و متعلق به مجله ترانه ماه می باشد
هرگونه نسخه برداری از اطلاعات این پایگاه فقط با ذکر منبع مجاز بوده و متخلفان تحت پیگرد قانونی قرار خواهند گرفت

All rights reserved. Copyright © 2014 by TARANEH MAAH Magazine